Degradatie op het nippertje afgewend


De laatste wedstrijd van het eerste team van schaakclub Pascal werd meteen de belangrijkste, want er moest gewonnen worden van mede kandidaat voor degradatie SO Rotterdam 3
Sterker nog bij een gelijkspel  was degradatie een feit.


Het begon met een aardige opsteker, want Cor Oliemans verkreeg een mooie aanval met
de dame in de vijandelijke koningsstelling. De aanval sloeg door en Cor won.
Kees van Meerkerk  kreeg het aanzienlijk moeilijker en kwam in tijdnood. Een  remise aanbod
mocht niet baten en Kees verloor.
Aan het eerste bord speelde Bert Terlouw . Hardlopen en hard fietsen had niet allen zijn lichaam goed gedaan, maar ook zijn geest, want hij speelde alsof hij nooit was weggeweest.
Hij kreeg twee vrijpionnen in het centrum. De twee  vrijpionnen van zijn tegenstander op de flanken wist hij bekwaam onder controle te krijgen en hij won gedecideerd.
Ook Meinte Smink  kreeg een mooie aanval met dame op de vijandelijke veste. Zijn opponent
probeerden met ruil van dame tegen toren loper het tij te keren maar het mocht niet baten,
Meinte won.
Kees Brinkman moest het opnemen tegen de speler met de hoogste rating en hij kwam onder zware druk te staan. Hij moest steeds verder terug en moest het uiteindelijk opgeven
Aan bord 7 speelde Arie Prins en moest lijdzaam toezien hoe hij 2 pionnen achter raakte
Hij kon direct verlies voorkomen door zijn loper te offeren tegen deze vrijpionnen, wat echter uitstel van executie betekende. Met tempozetten kon zijn tegenstander van achteren aanvallen
en winnen.

Zo was het intussen 3-3 geworden en zag er het niet hoopvol uit. Het kon nog alle kanten op
Hans van de Beukel moest toezien hoe onder druk kwam te staan. Zijn opponent probeerde
uit alle macht de winst naar zich toe te trekken. Toen hij echter te agressief en onvoorzichtig werd
kon Hans terugslaan. Met een tussenschaak wist hij een aanvallend paard te veroveren.
Hiermee was het met de aanval gedaan en kon Hans met nog een minuut op de klok nog
een stuk te winnen en de partij.
Hiermee waren alle ogen gericht op Robin Bos. Hij had in het  middenspel een mooie vrijpion gecreëerd en het leek makkelijk te gaan.Maar zijn opponent gaf geen krimp Robin kwam steeds
moeilijker te staan en moest een pion opgeven. Er ontstond een ingewikkelde stelling met tijdnood aan beide zijden, maar Robin wist het hoofd koel te houden en er remise uit te slepen.

Hiermee was de mach gespeeld en met 4.5-3.5 gewonnen en konden onze spelers opgelucht ademhalen. Degradatie was op het nippertje afgewend.