PASCAL 1 wint strijd om des keizers baard in Zwijndrecht


Na een seizoen vol met regelmatige nederlagen en één overwinning was na ronde 6 in de 1e klasse RSB degradatie voor PASCAL 1 al een voldongen feit. De afsluiter voor de zomerbreak werd in Zwijndrecht gespeeld tegen de mede-degradant. PASCAL trad aan met de sterkste opstelling van het seizoen. Geen garantie voor succes overigens: de enige winst werd dit seizoen uitgerekend geboekt tijdens de ronde waarin wij met op papier onze zwakste opstelling aantraden. Zwijndrecht kwam wat verzwakt aan de start door het ontbreken van hun topspeler Ronald van Keeken.

Voordat het startschot viel werd overigens de inzet van de mannen nog geprikkeld door de teamcaptain: indien wij na winst en eventueel terugtrekken van een ander team als ‘lucky loser’ toch in de eerste klasse spelen komend jaar, dan gaat de baard van Kees eraf!

Zwijndrecht 1 Rating PASCAL 1 Rating
Frank Stoute 1766 Peter Kuijpers 2099
Martijn Vos 1863 Meinte Smink 1847
Timon de Geus 1641 Bert Terlouw 1901
Kees van ’t Hoff 1699 Teus Dekker 1982
Marcel den Boer 1788 Kees Brinkman 1818
Robert Goedegebuur 1620 Cor Oliemans 1841
Teus Slotboom 1641 Robin Bos 1743
Bas Nugteren 1563 Hans van de Beukel 1713
Totaal 1698 Totaal 1868

 

Zowel Zwijndrecht als PASCAL hadden er zin in, en op vrijwel alle borden werd van meet af aan fel strijd geleverd. Rond kwart over negen viel de eerste klap in ons voordeel. Aan bord één vergiste Frank Stoute zich met zwart akelig in een ingewikkelde Leeuw tegen Peter Kuijpers. Na een schijnoffer in het centrum stortte de zwarte stelling acuut in (0 – 1). Een kwartier later was het ook aan bord acht raak: Bas Nugteren nam tegen Hans van de Beukel risico door een toren en pion te winnen tegen twee lichte stukken. Nadat de Zwijndrechter zich overstrekte in zijn initiatief sloeg Hans gedecideerd toe en won materiaal (0 – 2).

Op de overige borden werd door beide teams met energie en vernuft gespeeld. Op bord twee bracht Martijn Vos met wit in het middenspel zijn koning naar f3, en oefende druk uit op de koningsstelling van Meinte Smink. Bert Terlouw won op het derde bord in een wilde stelling weliswaar een pion met wit tegen Timon de Geus, maar daar stond een onharmonische positionering van zijn stukken tegenover. Op bord vier brachten Kees van ’t Hoff (wit) en Teus Dekker tegenovergestelde rochades op het bord, en liepen een race richting andermans koning. Kees Brinkman stond met wit passief tegen de toenemende druk van Marcel den Boer, en moest verdedigen. Cor Oliemans en Robert Goedegebuur speelden nog de meest volwassen en positionele partij van iedereen, waarin overwicht op de zwarte velden van Cor tegenover actievere zware stukken van wit werd getest. Robin Bos speelde op bord zeven uitstekend tegen Teus Slotboom, en stond in het middenspel beter: zijn sterke paard vond diverse mooie velden. Het was echter wel oppassen voor de langzaam actiever wordende zwarte lichte stukken.

Om 22:15 was het weer raak: Bert stond verdrukt nadat hij een stuk voor gekomen was, maar kwam met een tactisch handige manoeuvre los. Daarna ging het snel en werden de handen geschud (0 – 3). Bij Kees Brinkman was de druk inmiddels tot kritieke hoogte opgelopen, en ook op de klok zag het er niet florissant uit. Kees vond echter de juiste afwikkeling in de stelling, waarna de druk rap kleiner werd. Niet veel later werd de vrede getekend (½ – 3 ½). Teus had inmiddels zijn aanval op stoom, net als zijn tegenstander. Er lag een dilemma voor Teus: was zijn gecentraliseerde paard meer of minder waard dan de kwaliteit die hij ermee kon winnen? Meinte had ten koste van een stuk tegen twee pionnen de druk op zijn stelling geëlimineerd, en zocht energiek naar tegenspel tegen de witte koning. Tegelijk leek Cor de grip op de stelling wat te verliezen nadat de witte pionnenstructuur weer op orde kwam. Robin schoot op bord zeven een enorme bok in een goede stelling, maar zijn tegenstander miste de stukwinst. Chaos op het bord, het kan alle kanten op!

Voor deze vier partijen kwam het uiteindelijk aan op de tijdnoodfase. Aan bord twee sleepte Meinte een remise uit het vuur: nadat hij allerlei vallen in de stelling had gevlecht greep Martijn Vos mis en won Meinte zijn stuk terug. In een wilde fase daarna bleken beide partijen niet meer te kunnen winnen (1 – 4). Robin speelde zijn tegenstander intussen resoluut naar de afgrond, maar werd onrustig onder de tijdsdruk. In een gewonnen eindspel gaf hij pardoes een stuk weg, en toen even later ook een pion de doos in ging was het klaar (2 – 4). Aan bord vier zag Kees van ’t Hoff zijn kans schoon tegen Teus die op dat moment de stelling in de greep leek te hebben, en ontketende met een creatieve paardzet een ultieme aanval op de koning van Teus. Na afwikkeling stond Teus weliswaar een kwaliteit voor, maar bleef de druk hoog. Zelfs na de nodige simplificatie was de stelling complex te winnen, maar vond Teus in tijdnood de juiste route naar de zege (2 – 5). Voor Cor duurde tenslotte de avond het langst. Robert Goedegebuur speelde degelijk en vond op iedere poging van Cor om spel te creëren het juiste antwoord. Na lang en taai spel moest Cor omstreeks 23:30 de vlag strijken (3 – 5).

Wij danken Zwijndrecht voor een mooie en sportieve wedstrijd, en kijken uit naar de revanche komend seizoen. Mocht de ‘lucky loser’-route uiteindelijk bewandelbaar blijken dan zullen we de foto’s met jullie delen!