PASCAL 3 sleept opnieuw een punt uit het vuur!!!


Afgelopen dinsdag 10 november heeft het derde team van PASCAL het tweede wedstrijdpunt van dit seizoen binnengesleept. Het was opnieuw een zwaar bevochten gelijkspel, dit keer in de uitwedstrijd tegen het Rotterdamse Shah Mata 4. Non-playing captain Hans was meegereisd om het jeugdige deel van het team te coachen. Dat dat hard nodig was, bleek meteen aan het begin van de wedstrijd, want geen van de vier tieners had een pen bij zich en dan wordt het noteren van een partij toch een beetje moeilijk… Gelukkig had Hans 3 extra pennen. De vierde pen kwam van de wedstrijdleider van Shah Mata, waarvoor alsnog hartelijke dank.

Dan naar de wedstrijd. Louis Kemper (1279) trof met zwart aan bord 4 Aad van Sabben (1113). Aad opende met e4, waarop Louis met c5 antwoordde, Siciliaans dus. Normaal volgt dan d4 maar Aad koos voor het rustige d3. Ook de rest van de opening was van de witte kant vrij passief waardoor Louis al snel druk kon gaan zetten op de witte koningsstelling en een schitterend familieschaak op het bord toverde door zijn paard naar f3 te spelen (witte koning op g1, pionnen ervoor, witte dame op d2, zwarte dame op g5 en tsja dan staat de pion op g2 gepend). Zo konden we al om 21:00 uur het eerste bordpunt noteren, 0-1 vóór!! Een veelbelovend begin!

IMG-20151110-WA0002

Theo Punt (1351) speelde met wit aan bord 3 tegen de jeugdige en nog niet zo heel lang schakende Nick Bootsma (geen rating) en kwam goed door de opening. In het middenspel richtte tegenstander Nick zijn pijlen op de geïsoleerde d-pion van Theo. Maar telkens als je dacht dat Theo de pion ging verliezen, wist hij toch weer een verdediging te vinden. Uiteindelijk lukte het hem om de pion op d4 naar e5 te verhuizen. Daar stond de pion niet meer geïsoleerd en dus ijzersterk. Alleen was dit wel ten koste gegaan van stukkenruil waardoor er lopers van ongelijke kleur overbleven. Zo’n stelling eindigt dan vaak in remise en dat was in dit geval ook zo. Om 21:35 uur werd de vrede getekend. Tussenstand: 0,5-1,5.

Matthias Rietveld (602) bond met zwart aan bord 6 de strijd aan met routinier Gerard Blom (1371) en speelde de opening iets te rap (15 zetten in 15 minuten), waardoor hij een pion achter kwam en de captain besloot in te grijpen. Hij ruilde de consumptiebon van Matthias in voor een colaatje. En dat hielp! Meteen ging Matthias beter en meer geconcentreerd spelen. Hij won een stuk, drong met zijn dame via h2 de witte koningsstelling binnen en voerde een driedubbele aanval op dame, toren en pion uit. In het eindspel leek de cola wat van zijn werking te verliezen en maakte Matthias het zichzelf nog een beetje lastig, maar met 2 torens, 1 loper en 4 pionnen tegen 1 toren en 3 pionnen kon het niet meer mis gaan. En zo kon Matthias op 10 november 2015 om 21:40 uur zijn eerste winstpartij in de RSB-competitie noteren en bouwde hij de voorsprong uit: 0,5-2,5.

Peter Papai (679) kreeg met zwart aan bord 8 tegen Jip Maat (jeugdig en zonder rating) een Italiaanse opening voorgeschoteld en verdedigde zich goed tegen de aanvallende intenties van de witspeler, maar na ongeveer 23 zetten in nog geen 40 minuten stond hij toch ineens een kwaliteit achter (pion tegen loper). Peter bleef zich echter kranig verdedigen en maakte het Jip nog verschrikkelijk lastig door diens loper in de tang te nemen en druk op de f2 pion uit te oefenen. De stelling was als volgt. Wit: Kg1, Df3, Tf1, Ta1, Lf7, pionnen f2, g2, h2. Zwart: Kh8, Dd8, Te7, Tf8, pionnen g7 en h7. Er volgde herhaling van zetten en Peter meende op een gegeven moment dat een bepaalde stelling voor de derde keer op het bord was gekomen en claimde remise. De wedstrijdleider kwam erbij en het notatieformulier werd bestudeerd. Eenvoudig was het niet omdat er bij de zetherhaling 2 witte torens betrokken waren. Uiteindelijk bleek er net geen sprake van driemaal dezelfde stelling en werd er doorgespeeld. Peter besloot zich niet langer op de loper te richten maar de mataanval te zoeken. Bijna lukte het hem zijn tegenstander tot een verkeerde zet te verleiden, maar uiteindelijk was een nederlaag niet af te wenden en om 22:15 uur werd de koning van Peter dan ook mat gezet: 1,5-2,5.

Henry Penning (officieel nog ratingloos) kreeg het vertrouwen van de captain en mocht het met wit aan bord 1 proberen tegen Shah Mata’s kopman Michiel van Egmond (1514). Natuurlijk was het wennen aan zo’n hoog bord, maar Henry kroop niet in zijn schulp, integendeel, met pionnen op e3, d4 en c5 liet hij zien offensieve bedoelingen te hebben. Het opspelen van de b-pion was echter iets te overmoedig. Het verzwakte zijn damevleugel en de diagonaal a1-h8. Zijn opponent profiteerde optimaal door vanuit een fianchetto met korte rokade al op zet 12 een kwaliteit te winnen. Henry kwam niet meer aan rokeren toe, maar streed toch nog lang voor remise. Pas in het verre eindspel gaf hij zich definitief gewonnen. Het was 22:20 uur en de stand was weer gelijk, 2,5-2,5.

Kees Klein (1039) had met wit aan bord 7 in Kees Stuik ook een ratingloze tegenstander. Over één ding waren beide spelers het aan het begin van de avond eens: als er iemand zou winnen, zou het Kees zijn. Aan het einde van de partij, zo rond de klok van 22:30 uur waren beide spelers het weer eens: remise. Maar lang had het daar niet naar uit gezien. Onze Kees had in de opening namelijk een pion geofferd voor een snelle aanval op de koningsvleugel (dame naar g4 en zelf lang gerokeerd). In het middenspel offerde Kees nog een pion, maar de aanval zet niet door en na een onnauwkeurigheid raakte Kees nog een derde pion kwijt. Het lijkt te veel, 3 pionnen achter en geen aanval meer. Maar dan ineens weet Kees het op a3 verdwaalde paard van de Shah Mata Kees vast te zetten. Even heeft het er de schijn van dat het paard nog te redden is, maar na een prachtige toren manoeuvre over de achterlijn is het paard toch echt verloren. Het gepeins over een eventuele reddingspoging heeft de zwartspeler veel bedenktijd gekost en met nog 9 minuten op de klok (tegen 47 minuten voor onze Kees) accepteerde hij het remise-aanbod: 3-3.

Lennard van Hal (824) speelde met de witte stukken aan bord 5 tegen Ger Schraa (1136), die sommigen van ons kennen als deelnemer aan onze toernooien (Kemper en Ideko). Lennard kwam goed uit de opening. Zijn vooruitgeschoven pion op e5 was een aanvalsprooi voor zwart en eigenlijk alleen te ondersteunen door de f -pion op te spelen. Blijkbaar durfde Lennard dat niet aan, want hij koos voor het dekken van de pion met de dame, gevolgd door de lange rokade. Na dameruil ging de e-pion alsnog verloren. Lennard had wel enige compensatie, want met zijn loper op h6 verhinderde hij voorlopig de zwarte korte rokade. Heel langzaam wist Ger zich echter uit de witte omklemming te bevrijden en een pionnenketen naar voren te schuiven. Lennard verdedigde zich dapper tot het uiterste, maar hij kon uiteindelijk niet voorkomen dat zijn witte torens onder de voet werden gelopen. 22:55 uur en 4-3 achter.

De grote vraag op dat moment was of het Ad Stabij (1386) met zwart aan bord 2 zou lukken om van Marty Bolluyt (1478) te winnen. Hun partij was rustig begonnen: Engelse opening (c4) met van beide kanten wat passief spel. Na 10 zetten stond het gelijk, gesloten stellingen en slechts één stuk geruild. Even later opende wit de f-lijn door zijn f-pion te ruilen tegen de e-pion van Ad. Daarop volgde een ietwat dubieus kwaliteitsoffer van wit, want een echte aanval kreeg hij er niet voor. Wel een sterk centrum, waardoor ook Ad niet aan aanvallen toekwam. Rond 22:00 besloot Ad de kwaliteit terug te geven in ruil voor een pion en met instemming van de captain remise aan te bieden. Marty sloeg het aanbod af, omdat Shah Mata op dat moment met 0,5-2,5 achterstond. Hoe anders was de tussenstand een uur later: 4-3 voor Shah Mata.

Ad nam zich voor de mouwen nog eens op te stropen en alsnog vol voor de winst te gaan. Non-playing captain Hans had zich echter al met een kleine nederlaag verzoend, omdat de stelling van Ad in zijn ogen niet (eenvoudig) te winnen was. Ad geloofde er echter nog in en met werkelijk fantastisch spel en onder toeziend oog van vele toeschouwers wist hij zijn stelling steeds verder te verbeteren. Hij moest echter secuur blijven spelen want één klein foutje kon hem fataal worden. Maar Ad maakte geen fout en heel gedecideerd haalde hij het punt en daarmee het gelijkspel binnen. En zo klonk er na 74 zetten en 3 uur en 37 minuten applaus voor deze knappe prestatie! Eindstand: 4-4.