Wedstrijdverslag Papendrecht/Alblasserdam 2 – Onesimus 2


In de vijfde competitiewedstrijd moest ons 2e team aantreden tegen Onesimus 2 uit Rotterdam. De opstelling moest vooraf flink door elkaar gehusseld worden, omdat er 4 spelers moesten afzeggen. En toch ging men vol goede moed de strijd aan met een team dat gemiddeld bijna 400 ELO punten méér achter de borden had.

Dinno van Breugel werd op het laatste moment ingezet op bord 1. Hij speelde voor zijn doen rustig bij zijn debuut in de RSB, maar er ging al vlot een toren de mist in. Toch hield hij het nog een tijd vol, maar na een uur was het over (0-1). Kees Klein (bord 7) had er zin in en trok ten aanval. Toen hij een stuk moest geven voor twee pionnen en de dames werden geruild, bleef er niet veel over. Het witte loperpaar was ijzersterk en toen Kees een toren cadeau deed konden de stukken weer in de doos (0-2).
Henry Penning (bord 6) onderschatte een vervelende penning (!) en dat koste in het middenspel een stuk. Die klap kwam hij niet meer te boven. Kansloos werd hij van het bord gespeeld (0-3). Ad Stabij (bord 5) kwam prima uit de startblokken en de strijd ging lang gelijk op. Toen wit de zwarte stelling langzaam begon in te snoeren, kwam Ad er niet meer uit. Er bleef een eindspel over met 4 pionnen minder en daar was geen kruid tegen gewassen (0-4).
Ook bij Arie Speksnijder (bord 2) ging het lang gelijk op. Zelfs met een pion achter bleef Arie knokken, maar dat bleek niet genoeg. Toen alle stukken van het bord waren, bleef er een verloren pionneneindspel over en gaf hij op (0-5). Ook Theo Punt (bord 4) redde het niet. Hij kwam gelijk uit de opening, maar kreeg onvoldoende vat op de goed opgestelde zwarte stukken. Toen Theo een paard in de aanbieding deed werd verlies onvermijdelijk (0-6).
Een ultieme afstraffing dreigde, want niemand wil met 8-0 verliezen. Maar gelukkig was Jack de Ruijter (bord 8) uitstekend op dreef. Hij speelde degelijk en secuur en pareerde elke dreiging en sleepte er dik verdiend een remise uit tegen een opponent met 300 ELO punten meer, knap! (0,5-6,5). De laatste strijder was Arie Prins (bord 3). Lange tijd wist hij de witte dreigingen op zijn koningsstelling te pareren en dit leek tot een goed resultaat te leiden. Echter in de slotfase greep Arie mis. Hij pakte zijn koning, zette hem terug en zag dat het over was. Wit incasseerde dankbaar het punt, want zijn tijd begon te dringen (0,5-7,5).

Al met al een kansloze nederlaag tegen een sterke ploeg. Maar dit is zeker geen schande. Instelling en strijdlust waren dik in orde. Volgend jaar gaat dit team in de 4e klas hoge ogen gooien!